Την ημέρα που μας έκλεψαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο… – της Ελευθερίας Σαφαρίκα

  • 0

Την ημέρα που μας έκλεψαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο… – της Ελευθερίας Σαφαρίκα

Την ημέρα που μας έκλεψαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο
και μας ανακοίνωσαν ότι θα καταργηθούν τα Χριστούγεννα

Ο πατέρας παίρνει στα χέρια του τη μικρή Βασιλική, τη σηκώνει, κι εκείνη βάζει το αστέρι στην κορφή του χριστουγεννιάτικού μας δέντρου. Λάμπει ολόκληρο. Φωτεινά λαμπάκια, κοκκινόχρυσες μπάλες και πρωτότυπα, ξεχωριστά στολίδια. Είναι, ίσως, το ομορφότερο δέντρο που υπήρξε ποτέ. Ύστερα, η μητέρα το βγάζει φωτογραφίες από κάθε οπτική γωνία, η Βασιλική παίζει με τους λούτρινους Αγιοβασίληδες και ταράνδους, ο πατέρας σωριάζεται στον καναπέ. Εγώ κάθομαι σε μια καρέκλα και πάω να πιάσω το βιβλίο μου. Πάντα λάτρευα αυτό το πνεύμα των Χριστουγέννων και το στόλισμα του δέντρου. Ποιανού ανθρώπου δεν του αρέσει;

Δεν έχω διαβάσει λέξη από το επόμενο κεφάλαιο, όταν συνειδητοποιώ ότι ο πατέρας κοιτάζει συνοφρυωμένος την τηλεόραση κι η μητέρα έχει σταματήσει τις φωτογραφίες. Ακόμα και η Βασιλική κάθεται ακίνητη στο πάτωμα, με μια ένδειξη φόβου στα μάτια της, καταλαβαίνοντας ότι κάτι δεν πάει καλά. Δεν μπαίνω στον κόπο να ρωτήσω τι. Παρακολουθώ τις ειδήσεις. Ένας δημοσιογράφος, με το αιωνίως ανέκφραστο πρόσωπο, μας δηλώνει ότι οι παγκόσμιες κυβερνήσεις έχουν πάρει μια απόφαση σχετικά με τα Χριστούγεννα. Δημοσιογράφοι, πρωθυπουργοί, κυβερνήσεις όλων των χωρών ανακοινώνουν το ίδιο πράγμα: πως καταργούνται τα Χριστούγεννα. Λένε πως η συνολική προετοιμασία και τα έξοδα όλου του κόσμου γι’ αυτήν τη γιορτή δεν είναι τίποτε άλλο πέρα από μια τεράστια, ανούσια σπατάλη. Λένε, ακόμη, πως όλα αυτά τα χρήματα θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν αντί να ξοδευτούν άσκοπα, και πως η σπατάλη ενέργειας είναι τεράστια, ενώ τα σκουπίδια που πετιούνται χειροτερεύουν ακόμη περισσότερο την ήδη κρίσιμη κατάσταση της γης. Τελικά, λένε, ότι μέχρι την επόμενη μέρα το πρωί, θα είναι, άμεσα, όλα τα χριστουγεννιάτικα δέντρα παρμένα μακριά από τα σπίτια, και ότι οι άνθρωποι δεν έχουμε κανένα δικαίωμα επιλογής, παρά μόνο να υποκύψουμε δίνοντας το έλατό μας.

Επικρατεί απόλυτη, παγερή σιγή. Το cd με τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια δεν παίζει πια, κάποιος από μας θα το σταμάτησε. Μπορεί ακόμη και να σταμάτησε από μόνο του με αυτήν την καταθλιπτική ατμόσφαιρα που έχει καλύψει τα πάντα. Οι γονείς μας μας ζητούν να πάμε για ύπνο, εγώ με τη Βασιλική υπακούμε. Βεβαιώνομαι ότι έχει κοιμηθεί κι έπειτα πηγαίνω να ξαπλώσω κι εγώ. Δεν κλείνω μάτι, όμως. Έπειτα από περίπου δυο ώρες αγρύπνιας, ακούω ήχους από το σαλόνι. Πρέπει να ήρθαν να μας πάρουν το δέντρο. Αυτό είναι κλοπή, σκέφτομαι. Ποτέ δε ζήτησαν τη γνώμη μας γι’ αυτό, και μας το παίρνουν παρά τη θέλησή μας και χωρίς κανένα δικαίωμα. Όλα τα φώτα στο σπίτι κλείνουν –αναγκάζομαι να κοιμηθώ.

Την άλλη μέρα το πρωί, στη θέση του δέντρου υπάρχει μόνο ένα κενό. Κενό βρίσκεται και στο μυαλό όλων μας, αλλά και στην καρδιά μας. Δεν εκφράζουμε ούτε νιώθουμε συναισθήματα. Ούτε μιλάμε. Τα λόγια είναι περιττά.

Κάπως έτσι περνάνε όλες οι μέρες ως τα Χριστούγεννα. Είναι πια νύχτα των Χριστουγέννων. Είναι η πιο μαγευτική νύχτα όλων των εποχών, παρόλο που τα Χριστούγεννα έχουν καταργηθεί. Είμαστε όλοι μαζεμένοι στις πλατιές ορδές του κόσμου που, παρ’ όλη την απαγόρευση, θέλουν να νιώσουν το χριστουγεννιάτικο Πνεύμα. Τα αστέρια λάμπουν με εξωπραγματικό φως, λες και το έχουν σκοπό να αποδείξουν την ύπαρξη του Πνεύματος και της αξίας των Χριστουγέννων. Τα πρόσωπα όλων είναι γαλήνια, ευτυχισμένα, ειρηνικά, οι φωνές από τα τραγούδια μελωδικές, ενωμένες, φορτισμένες με συναίσθημα. Άνθρωποι βοηθούν εκείνους σε ανάγκη, προσφέρουν φαγητό, ρούχα, παιχνίδια. Όλα τα κινητά είναι κλειστά, και όλοι απολαμβάνουν τη στιγμή αυτήν καθ΄ αυτήν και όχι τη λήψη της μέσα από μία οθόνη. Τα παιδιά γελάνε και παίζουνε, οι ενήλικες στέκονται συγκινημένοι. Το Πνεύμα βρίσκεται διάχυτο παντού. Είναι η νύχτα των Χριστουγέννων και κανείς και τίποτα δεν μπορεί να το συντρίψει αυτό.

*Η Ελευθερία Σαφαρίκα είναι μαθήτρια του Β3 Γυμνασίου.

tips-buying-tree-main

 


Leave a Reply