Πολυτεχνείο 2016

  • 0

Πολυτεχνείο 2016

Γιορτάσαμε την επέτειο του Πολυτεχνείου, 43 χρόνια μετά, με όλα τα αιτήματα και τα ερωτήματα για το αποτύπωμα της εξέγερσης σήμερα παρόντα. Η διεκδίκηση, «ψωμί-παιδεία-ελευθερία», η ρήξη, η δημοκρατία, η αγωνιστικότητα, οι νίκες, οι απώλειες, τα «όχι», που έγιναν «ναι».

Ο χρόνος φθείρει τα πάντα άλλωστε. Πολύ δε περισσότερο η χρήση και η κατάχρηση. Σώζονται μόνο μερικά έργα τέχνης και μια χούφτα αξίες, σαν την αλληλεγγύη.

«Από τις τρεις μέρες τι να θυμάμαι περισσότερο; Θα θυμάμαι πάρα πολύ το ενδιαφέρον όλων για όλους. Χαρακτηριστικά, αν σε έβλεπαν να έχεις λίγο πρησμένο το μάτι σου ή να παρουσιάζεις κάτι άλλο που δεν ήταν φυσιολογικό, δεν ήταν δυνατόν να κυκλοφορείς στον χώρο του Πολυτεχνείου χωρίς να σε σταματάνε κάθε δέκα μέτρα, να σου λένε τι σου συνέβη, ξέρεις, έχουμε ιατρείο, να σε πάω πάνω κ.λπ. Αυτή η αλληλεγγύη και το ενδιαφέρον όλων για όλους ήταν κυρίαρχο στοιχείο.»

Ολύμπιος Δαφέρμος, Οπτικοακουστικό αρχείο ΕΔΙΑ, 2001 (αναδημοσίευση από το Φρέαρ)

Εμείς, λοιπόν, θα επιμένουμε και θα τραγουδάμε, σε πείσμα της φθοράς, για κάθε ένα από τα χρόνια που πέρασαν.

Για να μην πηγαίνει τίποτα χαμένο.


Leave a Reply