«Τί ἐστιν ἀλήθεια;»

  • 0

«Τί ἐστιν ἀλήθεια;»

«Τί ἐστιν ἀλήθεια;» (Ιω. 18,38)

Μήνυμα για το Πάσχα από τον θεολόγο Αναστάσιο Μπόκο

Όταν ο Ιησούς οδηγήθηκε μπροστά στον Πιλάτο, για να δικαστεί και να καταδικαστεί, ο Πιλάτος του απηύθυνε το ερώτημα: «Είσαι, λοιπόν, βασιλιάς;» «Ναι, είμαι βασιλιάς, όπως το λες», αποκρίθηκε ο Ιησούς. «Εγώ γι’ αυτό γεννήθηκα και γι’ αυτό ήρθα στον κόσμο, για να φανερώσω την αλήθεια. Όποιος αγαπάει την αλήθεια καταλαβαίνει τα λόγια μου.» Του λέει ο Πιλάτος: «και τι είναι αλήθεια;»…(Ιω. 19, 37-38)

Ένας άνθρωπος περπατούσε μια μέρα στα σοκάκια μιας πόλης. Έχοντας αρκετό ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή του κοντοστεκόταν για λίγο μπροστά σε κάθε κατάστημα, σε κάθε βιτρίνα.

Στρίβοντας σε μια γωνία βρέθηκε μπροστά σε ένα ταπεινό κατάστημα που η ταμπέλα του ήταν λευκή. Περίεργος, πλησίασε στη βιτρίνα και κόλλησε το πρόσωπό του στο τζάμι για να καταφέρει να δει μέσα στο σκοτάδι. Το μόνο που φαινόταν ήταν ένα αναλόγιο μ’ ένα χειρόγραφο καρτελάκι που έγραφε: «Το μαγαζί της Αλήθειας».

Έμεινε κατάπληκτος. Σκέφτηκε, ότι, αν και διέθετε ανεπτυγμένη φαντασία, του ήταν αδύνατον να φανταστεί τι μπορεί να πουλούσαν. Μπήκε. Πλησίασε την κοπέλα που στεκόταν στον πρώτο πάγκο και τη ρώτησε:

– Συγγνώμη. Αυτό είναι το μαγαζί της Αλήθειας;

– Μάλιστα κύριε. Τι λογής αλήθεια θέλετε; Αλήθεια μερική, αλήθεια σχετική, αλήθεια στατιστική, πλήρη αλήθεια;

Ώστε, λοιπόν, πουλούσαν αλήθεια! Ποτέ δεν θα μπορούσε να το είχε φανταστεί. Να πηγαίνεις σε ένα μαγαζί και να αγοράζεις την αλήθεια! Πόσο υπέροχο.

Και χωρίς λοιπόν καμιά ταλάντευση αποκρίθηκε:

– Θέλω την πλήρη αλήθεια! Είμαι τόσο απηυδισμένος από τα ψέματα και τις πλαστογραφίες. Δεν θέλω άλλες γενικεύσεις, ούτε δικαιολογίες. Δεν θέλω απάτες, ούτε κοροϊδίες. Για απόλυτη αλήθεια ψάχνω.

– Μάλιστα κύριε. Ακολουθήστε με.

Η κοπέλα συνόδευσε τον πελάτη σ’ ένα άλλο μέρος του καταστήματος και δείχνοντας έναν πωλητή με αυστηρό ύφος, είπε: «ο κύριος θα σας εξυπηρετήσει».

Ο πωλητής πλησίασε και περίμενε τον πελάτη να μιλήσει.

– Ήρθα να αγοράσω την απόλυτη αλήθεια.

– Συγγνώμη, την τιμή την γνωρίζετε;

– Όχι. Πόσο κοστίζει; Αποκρίθηκε τυπικά. Έτσι κι αλλιώς ήταν αποφασισμένος να πληρώσει όσο κι αν κόστιζε.

– Για όλη την αλήθεια, το αντίτιμο είναι ότι ποτέ πια δεν θα έχετε την ησυχία σας.

Ένα ρίγος διέτρεξε τη ράχη του ανθρώπου. Ποτέ δεν είχε φανταστεί ότι το κόστος θα ήταν τόσο υψηλό.

– Ε… ευχαριστώ… συγγνώμη… ψέλλισε.

Και κάνοντας μεταβολή βγήκε από το κατάστημα με το βλέμμα στραμμένο στο πάτωμα.

Ένιωσε θλιμμένος  όταν κατάλαβε ότι:

  • Δεν ήταν ακόμα έτοιμος για την απόλυτη αλήθεια.
  • Ακόμα χρειαζόταν μερικά ψέματα για να ξεγελάει τον εαυτό του και την συνείδησή του.
  • Ήθελε μερικές δικαιολογίες για να μην αντιμετωπίζει τον ίδιο του τον εαυτό…

«Ίσως αργότερα…», σκέφτηκε.

Η Αλήθεια απαιτεί τόλμη και θυσία.

  • Τόλμη για να τη δεις κατάματα
  • Θυσία για να παραμερίσεις το εγώ σου. [1]

Στο ερώτημα του Πιλάτου «και τι είναι η αλήθεια» ο Χριστός έχει δώσει την απάντηση. Μιλώντας για τον εαυτό του λέει: «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή» (Ιω. 14,6).  Η φράση αυτή περιέχει ό,τι ακριβώς αναζητεί και επιδιώκει ο άνθρωπος στη ζωή του. Πορεύεται κάποιο δρόμο αναζητώντας την αλήθεια για να κερδίσει τη ζωή. Ποιο δρόμο όμως πρέπει να ακολουθήσει, ποια αλήθεια να αναζητήσει και ποια ζωή να εξασφαλίσει; Η απάντηση υπάρχει στη φράση «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή». Η πραγματική αλήθεια λοιπόν, λάμπει στο πρόσωπο του Χριστού και βιώνεται μέσα στην Εκκλησία από τον κάθε πιστό με την πίστη στο Χριστό.

Ο Χριστός είναι η οδός, η οποία οδηγεί τον πιστό σωστά και σταθερά κοντά στον Θεό Πατέρα και τον εντάσσει σε μια νέα οικογένεια, την οικογένεια του Θεού. Ο Χριστός με τον σταυρικό του θάνατο και την ανάστασή του αποκατέστησε τη χαμένη επικοινωνία του ανθρώπου με το Θεό. Ο Χριστός είναι ακόμη και η ζωή, γιατί με την ανάστασή του καταργεί τον θάνατο και οδηγεί στην πραγματική και ατελεύτητη ζωή.[2]

Αγαπητά μου παιδιά, σε λίγες ημέρες θα ζήσουμε τα Πάθη, τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού. Η Μεγάλη Εβδομάδα ονομάζεται μεγάλη όχι επειδή έχει μεγαλύτερη διάρκεια από τις άλλες εβδομάδες του έτους, αλλά επειδή κατά τη διάρκειά της συμβαίνουν μεγάλα και κοσμοσωτήρια γεγονότα. Ας ακολουθήσουμε Αυτόν που είναι η οδός και η αλήθεια και η ζωή. Ας τρέξουμε να Τον συναντήσουμε όχι από περιέργεια για να τον λυπηθούμε ή να νιώσουμε συγκίνηση και συμπάθεια για όσα πέρασε για εμάς. Όχι καθισμένοι μπροστά στον καναπέ της τηλεόρασης. Ας τρέξουμε στις ακολουθίες της εκκλησίας μας για να τον βρούμε. Για να σταυρωθούμε και να αναστηθούμε μαζί του.

Επιτρέψτε μου να κλείσω με κάποιες σκέψεις ενός σπουδαίου σύγχρονου θεολόγου, του π. Αλέξανδρου Σμέμαν: Πολλές φορές διερωτόμαστε:

Πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀγαπᾶμε καὶ νὰ ἐπιθυμοῦμε κάτι ποὺ δὲν τὸ ξέρουμε; Πῶς μποροῦμε να βάλουμε πάνω ἀπὸ καθετὶ ἄλλο στὴ ζωή μας κάτι ποὺ ποτὲ δὲν ἔχουμε δεῖ καὶ δὲν ἔχουμε χαρεῖ; Μὲ ἄλλα λόγια: πῶς μποροῦμε, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ ἀναζητήσουμε μιὰ Βασιλεία γιὰ τὴν ὁποία δὲν ἔχουμε ἰδέα; Ἡ λατρεία τῆς Ἐκκλησίας (οι ακολουθίες και τα μυστήριά της) ἦταν ἀπὸ τὴν ἀρχὴ καὶ εἶναι ἀκόμα καὶ τώρα ἡ εἴσοδος καὶ ἡ ἐπικοινωνία μας μὲ τὴ νέα ζωὴ τῆς Βασιλείας. Μέσα ἀπὸ τὴ λειτουργική της ζωὴ ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἀποκαλύπτει

εκείνα ποὺ μάτι δεν είδε, αφτί δεν άκουσε

και ούτε τα έβαλε ο νους του ανθρώπου,

αυτά που ετοίμασε ο Θεός για εκείνους που τον αγαπούν (Κορ. 2,9).

Καὶ στὸ κέντρο αὐτῆς τῆς λειτουργικῆς ζωῆς, σὰν καρδιά της καὶ μεσουράνημά της – σὰν ἥλιος ποὺ οἱ ἀκτίνες του διαπερνοῦν καθετὶ – εἶναι τὸ Πάσχα. Τὸ Πάσχα εἶναι ἡ πόρτα, ἀνοιχτὴ κάθε χρόνο, ποὺ ὁδηγεῖ στὴν ὑπέρλαμπρη Βασιλεία τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ἡ πρόγευση τῆς αἰώνιας χαρᾶς ποὺ μᾶς περιμένει, εἶναι ἡ δόξα τῆς νίκης ἡ ὁποία ἀπὸ τώρα, ἂν καὶ ἀόρατη, πλημμυρίζει ὅλη τὴν κτίση: νικήθηκε ὁ θάνατος».[3]

[1] Μιχαήλ Αλκίσωνος ιερομονάχου, Ιστορίες που ξεκουράζουν, Λεκατσά 2014, σσ. 117-119.

[2] Γαλάνη Ι., Βιβλικές Ερμηνευτικές και Θεολογικές Μελέτες, ΒΒ 20, Εκδόσεις Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 2001, 389-398.

[3] Σμέμαν Α., Μεγάλη Σαρακοστή, ἐκδόσεις Ἀκρίτας, Ἀθήνα 1999.

Ελ Γκρέκο, «Ο Διαμερισμός των ιματίων του Χριστού»


Leave a Reply